Harmanlanmış (Karma, Hibrid) Öğrenme

Meltem ZENGİN

 Karma veya hibrid öğrenme olarak da adlandırılabilen harmanlanmış öğrenme, geleneksel eğitim metodunun çevrim içi (online) eğitim materyalleriyle zenginleştirilmesi yani harmanlanması olarak tanımlanmaktadır. Kullanılan teknolojilerin yanı sıra farklı eğitim felsefelerinin geleneksel öğrenme ortamında birlikte kullanılması da harmanlanmış öğrenme olarak tanımlanmaktadır.

Karma öğrenme yeni bir kavram olmamakla beraber potansiyeli e-öğrenme ile beraber ortaya çıkmıştır. Son yıllarda etkili bir öğretim tasarımı yaklaşımı olarak sunulan karma öğrenme, genel bir ifade ile farklı bilgi aktarım yöntemlerinin bir arada kullanılmasıdır (Sloman, 2003).

Singh ve Reed, (2001) karma öğrenmeyi bir öğrenme programı olarak ele almıştır. Buna göre, karma öğrenme; sadece farklı bilgi aktarım yöntemlerinin karıştırılması veya birlikte kullanılması değil, bunun programın maliyeti ve programın öğrenme kazanımları açısından programdan en üst düzeyde verim elde etmeyi sağlayacak biçimde “doğru” öğrenme teknolojilerini, “doğru” öğrenme stilleri ile ilişkilendirerek “doğru” yetenekleri, “doğru” insana “doğru” zamanda aktarma işidir.

 
Online:Bu kısım daha çok öğrenmeye yönelik ilk kısımlardır ki bunlar bilgi ve kavrama olarak düşünülebilir. Ayrıca bilginin kazanılmasının tekrara ve bilgiye yönelik egzersizlere bağlı olduğu söylenebilir.
 
Yüz yüze:

Bu kısım ise öğrenmeye yönelik daha ileri basamakları kapsamaktadır. Sentez, analiz ve değerlendirme basamaklarını öğrenmenin ileri basamakları olarak sayabiliriz. Bu kısım etkileşimlerle desteklenmelidir.

Harmanlanmış öğrenme, geleneksel eğitimi desteklemek amacıyla teknolojik materyallerin kullanılması olarak düşünülmemelidir. Harmanlanmış öğrenmedeki denge, çevrim içi ağırlıklı eğitim veren bir kurumun verimliliğini arttırmak amacıyla çevrim içi eğitime ek olarak yüz yüze ders vermesi olarak da düşünülebilir.

 
Temel Bileşenler
 
Eş zamanlı etkinlikler:Tüm öğrencilerin aynı anda kullanabileceği “sanal sınıflar” bu kategoriye örnek gösterilebilir. Sanal sınıflarda tartışmalara katılım oranı gerçek sınıf ortamından daha fazla olmaktadır.
 
Öğrenci merkezli öğrenme: 

Öğrencinin kendi zamanını ve hızını kendisinin ayarlayabileceği etkinlikler bu kategoriye dâhildir. Örneğin; etkileşimli İnternet tabanlı eğitim ya da eğitim CD-leri.

İşbirliği: Öğrenciler için hazırlanan uygulamalar, öğrencilerin birbirleri ile iletişim kurmalarına imkân vermelidir. Bunu gerçekleştirmek için e-posta, tartışma grupları veya çevrim içi sohbet imkânları kullanılabilir. Bu yöntemle, kendi hızında öğrenme deneyimleri, işbirliği imkânlarıyla daha verimli olmaktadır. İşbirliğine dayalı öğrenme ortamları, öğrencilerin geleneksel bilgi sunuş yöntemlerinde sahip olamadıkları avantajlar sunmaktadır.

Değerlendirme: Öğrencinin konu hakkında bilgisi olup olmadığını sınayan ön değerlendirme ve öğrenme aşaması sonrasında yapılan değerlendirmeler bu kapsamda yer alır. Öğrencilerin tepkilerinin değerlendirilmesi, eğitim süreci içinde gerçekleşen öğrenmenin değerlendirilmesi, davranışların (iş performansının) değerlendirilmesi, sonuçların değerlendirilmesi harmanlanmış öğrenme içinde gerçekleştirebileceğiniz değerlendirme basamaklarıdır.
Performans destekleyici materyaller: Öğrencinin öğrendiklerini pekiştirebileceği ya da öğrenmesine yardımcı olabilecek materyaller bu gruba dâhildir.
  • Çalışma rehberi ve ders notları, kaynak dosyalar (PDF, doc, vb.)
  • Görsel materyaller (Power Point sunumlar, video, vb.)
  • Ek bağlantı sayfaları

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir